تفرقه افکني تحت لواي نام امام علي(ع)

پايگاه خبري تحليلي «پارس»- مهدي مسائلي مدرس حوزه علميه اصفهان در يادداشتي براي «پارس» نوشت:

در روزهاي گذشته شاهد بوديم که سخنان يکي از مراجع معظم تقليد در رابطه با موضوع دفن خليفه اول و دوم در کنار پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله، مورد استقبال تفرقه افکنان امت اسلامي قرار گرفت و دوستان ناآگاه و دشمنان قسم خورده شيعه را بسيار شاد نمود.

پيش از اين، حقير در يادداشتي انتقادي بر سخنان معظم له درباره وحدت اسلامي، معروض داشتم که  اگرچه ايشان گاهي به اشاره و گاهي به صراحت، لعن علني و دشنام گويي به رموز و مقدسات اهل سنت را تحريم فرموده اند، ولي بايد پذيرفت که طرح نابجا، بي ملاحظه و عمومي بعضي از مسائل، گاهي همان آثار و نتايج لعن علني و دشنام گويي را دارد.

اما از آنجا که بعضي از ارادتمندان معظم له، شأن و جايگاه علمي ايشان را مٌبدل به شأني قُدسي نموده اند و باب هرگونه انتقاد به وي را به کلي مسدود کرده اند، در انتقاد به همين مقدار اکتفا نموده و در ادامه توجه آنها را به گوشه اي از سيره اميرالمؤمنين علي عليه السلام معطوف مي داريم:

پس از خلافت اميرالمؤمنين علي عليه السلام، معاويه ادامه حکومت خويش در شام را در خطر ديد و براي مقابله اسلام علوي، راهي جز تفرقه افکني ميان مسلمانان نيافت. او به بهانة خون خواهي عثمان، فتنه اي در جهان اسلام به وجود آورد و در حجابِ تعصبات ناآگاهان، حقيقتِ اسلام علوي پنهان نمود. در پرتوي اين فتنه بود که اسلامِ اموي جريان فکري خاصي به نام عثماني مذهبان به وجود آورد و مسلمانان سطحي نگر فراواني را به دور خويش جمع نموده و آنان را در برابر اميرالمؤمنين علي- عليه السلام- تحريک نمود. با اين حال سياست تفرقه افکني معاويه محدود به موضوع قتل خليفه سوم، عثمان نبود. او تلاش نمود تا موضوع ناديده گرفته شدن حق امامت و رهبري امام علي عليه السلام را به صورت تقابل مذهبي درآورد و آن حضرت را دشمن خلفاي اول و دوم  و خود را مدافع آنها جلوه دهد. ابن ابى الحديد معتزلي در ذيل نامه 28 نهج البلاغه از استاد شيعي خويش ابوجعفر نقيب (613 ق) نقل مي کند: ادامه مطلب...